Scary Stories , Abandoned Places #7 / Straszne Opowieści, Opuszczone Miejsca #7

MT Psychiatric Center, NY. This relatively small psychiatric center is listed as one the most haunted places of the county. The building itself is about to collapse. Parts of the floor are moving as you walk over it. This place is a must-see, despite the risks that come with the building. It has it all, wheelchairs, coffins, a dentist chair and a lot more...

Would you like to visit that place?

▬▬▬

Opuszczone Centrum Psychiatryczne MT, w stanie Nowy Jork jest uznawane za jedno z najbardziej nawiedzonych miejsc w okręgu. Sam budynek grozi zawaleniem ale pomimo ryzyka, które ze sobą niesie, warto jest go zobaczyć... Dotknięte rozkładem i zniszczeniem wózki inwalidzkie , fotele dentystyczne a nawet trumny... 

Wpisalibyście to miejsce jako obowiązkowe na liście  'MUSZĘ ZOBACZYĆ' ?

Tłumaczenie OLAdvb
 Source:http://www.flickr.com/photos/martino_/sets/72157624206233819/

Scary Stories , Abandoned Places #6 / Straszne Opowieści, Opuszczone Miejsca #6

The mystery of the haunted island off the Italian coast is a disturbing one indeed. Poveglia is located near Venice in Italy and its darkened shores are strewn with polished human bones. It is supposed to be so scary that no tourists are ever allowed to set foot on it. The plague hit Italy in 1576, thousands of dead bodies were piling up in Venice and the stench was terrible. They needed somewhere to store the rotting corpses and something drastic had to be done. The dead were hauled to the island and dumped in large pits or burned on huge bonfires. But as the plague became worse, people began to panic, and those who showed symptoms of the Black Death were dragged screaming from their homes. These living victims, including children and babies, were taken to the island of Poveglia and thrown into the pits of rotting corpses, where they were left to die in agony. As many as 160,000 tormented bodies were dumped there over the years. The whole island is still covered in a layer of ash, the remains of all the burned bodies. Before long, local people began seeing strange things and hearing strange sounds coming from the haunted island. Despite the ghostly goings-on, in 1922, a mental hospital was built on the haunted island. The patients immediately reported seeing the ghosts of rotting plague victims and hearing strange whispers echoing off the walls. But nobody believed them because they were already regarded as demented and insane. The hospital was run by a weird doctor who was interested in experimenting on his live patients, trying to discover what caused insanity. His methods were crude, to say the least. Lobotomies were performed using a basic hand drill or just a hammer and chisel. The crazed patients were taken to the hospital's tower, where they were subjected to terrible tortures. After years of performing these horrible acts, the doctor himself began seeing the ghosts of harrowed plague victims. It is said that the ghosts rose from their graves, overpowered the doctor and dragged him up to the top of the bell tower. There, they tormented him and forced him to throw himself off the top of the tower, falling to his death. As he lay on the ground, writhing in agony, drawing his last breaths, a fine mist swirled up around him, entered his body, and choked him to death. It is rumored that the mental patients then bricked up his body in the bell tower. There his ghost remains, haunting the empty tower for all eternity, and on a quiet night the tower's bell can still be heard tolling eerily across the bay. 

 ▬▬▬▬▬

Zagadka nawiedzonej wyspy położonej u wybrzeża Włoch jest jedną z tych najbardziej zatrważających. Zaciemnione brzegi Poveglii położonej w pobliżu Wenecji są zasypane ludzkimi kośćmi... Wyspa rzadko staje się przystankiem w drodze jakiegokolwiek turysty. Dżuma uderzyła we Włochy w 1576, tysiące martwych ciał piętrzyły się na ulicach Wenecji a odór rozkładu nie był możliwy do wytrzymania. Potrzebne było miejsce , gdzie ludzie mogliby składać ulegające rozkładowi zwłoki. Tak oto narodził się szatański pomysł. Martwe ciała transportowali na wyspę, tam wrzucane były do ogromnych dołów lub palone na stosach. Ale plaga stawała się coraz gorsza, ludzie wpadali w panikę a ci, którzy okazywali symptomy Czarnej Śmierci ( Dżumy) byli wyciągani siłą z domów i transportowani na wyspę. Niewinne ofiary paniki, wliczając w to dzieci i niemowlęta wrzucane były do dołów pełnych gnijących ciał i zostawiane tam na pewną śmierć. Przez lata więcej niż 160 000 udręczonych straciło tam swoje życie. Cała wyspa pokryta jest ciągle warstwą popiołu - pozostałością po spalonych ciałach. Wkrótce po przedstawionych wydarzeniach, miejscowi ludzie zaczęli widywać dziwne rzeczy i słyszeć zagadkowe odgłosy pochodzące z nawiedzonej wyspy. Pomimo tego faktu, w 1922 roku wybudowano tam szpital psychiatryczny. Pacjenci natychmiastowo zaczęli zgłaszać sytuacje, w których widzieli widmowe, gnijące ciała ofiar zarazy albo słyszeli echo szeptów dochodzące ze ścian. Nikt nie dawał wiary ich opowieściom - przecież choroba psychiczna została w ich przypadku stwierdzona na długo przed osadzeniem na wyspie. Szpital prowadzony był przez lekarza, który znany był ze swych drastycznych metod. Eksperymentował na swych pacjentach, próbując odnaleźć przyczynę choroby - stosował najbardziej prymitywne metody leczenia. Wykonywał masowe lobotomie za pomocą zwykłego młotka i dłuta ( lobotomia - operacyjne przecięcie połączeń nerwowych płata czołowego z korą mózgową przez nacięcie istoty białej, powodujące przerwanie u chorego ataków szału). Pacjenci zabierani byli do jednej z wież szpitalnych i tam torturowani. Po latach szalonej praktyki, lekarz sam zaczął widywać upiorne zjawy zarazy. Mówi się, że owe zjawy zaciągnęły szalonego doktora do wieży, w której przez lata torturował niewinne istoty; i kazały skoczyć. Plotka głosi, że pacjenci szpitala zawlekli ciało swego oprawcy i zamurowali w jednej z wież a jego duch pozostał tam na wieki. Ponoć w ciche noce nadal można usłyszeć dźwięk dzwonu dobywający się z tajemniczej wyspy. 

Scary Stories , Abandoned Places #5 / Straszne Opowieści , Opuszczone Miejsca #5

Abandoned mental hospitals... 

Neglected and decaying interiors haunted by the ghosts of their pasts... 

Abandoned buildings holding bad memories but also irresistible magnetism... 

Don't these pictures curdle your blood?

▬▬▬

Porzucone szpitale psychiatryczne...

Zaniedbane i niszczejące wnętrza nawiedzane przez duchy przeszłości...

Opuszczone budynki posiadające  złe wspomnienia jak również nieodparty magnetyzm...

Czy wam również mrozi się krew w żyłach oglądając takie zdjęcia? 

Made by OLAdvb

Source: http://www.environmentalgraffiti.com

                   http://www.weirdlyodd.com

                   http://www.skyscrapercity.com

Scary Stories, Abandoned Places #4 / Straszne Opowieści , Opuszczone Miejsca #4

The Villisca Axe Murder House in Iowa is one of the scariest places on earth. It is also known as one of the creepiest unsolved mysteries of modern times. An entire family was brutally killed and their murderer was never caught. 

The story of the Axe Murder House in Villisca, Iowa, begins one hot summer evening in 1912. At the time, a family by the name of Moore lived there. The family consisted of the father, JB Moore, the mother, Sarah Moore and their four children, Herman, age 11, Katherine, age 9, Boyd, age 7 and Paul, age 5. 

On the 9th of June 1912, the Moore family attended an annual Children's Day event at their local church. After the event finished, Katherine Moore met two of her friends, Lena and Ina May Stillinger (aged 12 and 8) and invited them back to her house to spend the night. As the family went to bed that night, they never suspected that they would not live to see the morning. The next day, the neighbors noticed that the house was strangely quiet and they became suspicious when none of the children came out to do their chores. They let themselves into the house to investigate and found a horrible scene inside. The parents and the six children had all been brutally murdered as they slept in their beds. The killer had caved in their heads with an axe until they were unrecognizable. Police were immediately called and the horrible news travelled quickly around the small town. The story was almost too terrible to believe. While the family had been getting ready for bed that night, they had no idea that a crazed killer was lurking in a closet with an axe, just waiting for them to fall asleep. Sometime after midnight, he came creeping out of his hiding place and went from room to room, murdering the sleeping parents and children. A bloody axe was found downstairs in the guest bedroom, where the Stillinger sisters had been sleeping. After the murders, the killer went around covering all of the victims’ faces with sheets or clothing. He also covered all of the windows and mirrors in the house. He stayed in the house for a while, made himself a sandwich, then escaped into the night. Unfortunately, the killer left very few clues and the police had little to go on. In the end, the person who committed the gruesome crime was never found and today, the case of the Villisca Axe Murders remains an unsolved mystery. Over the years, the Murder House had many owners and tenants. In the 1930s, a young couple were living in the house. The wife began hearing noises during the night and had the feeling that there was someone in the house. One night, she awoke to see the shadowy figure of a man holding an axe standing at the foot of her bed. She became hysterical and her husband had to stay awake and watch over her at night so that she could get some sleep. In the 1960s, the Murder House was rented by a married couple with two daughters. The girls would often be awoken in the night by the sounds of children sobbing and crying. Sometimes, they found their clothes strewn about their bedroom, hanging from the mirrors and windows. The girls shared their experiences with their parents, but they were met with disbelief. One evening, their father was sitting at the kitchen table sharpening his pocketknife. Suddenly, the knife flew out of his hand and stabbed him in the arm. That very night, he told his family to pack their things and they moved out. In 1994 a husband and wife purchased the famous Villisca Axe Murder House and restored it to the condition it was in at the time of the murders. According to local people, the ghosts of the victims and the killer still remain in the house. Ghostly footsteps have been heard walking up the stairs that lead to the bedrooms. The same stairs the killer walked up back in 1912. There have been sightings of 2 ghostly little girls in white dresses in one bedroom. People who sleep in this room say they are awoken during the night by the ghost of a man holding an axe standing at the foot of their bed. 

▬▬▬ 

Dom 'Axe Murder' w Villisca, w stanie Iowa jest jednym z najstraszniejszych miejsc na ziemi. Jest również znany z jednej z najmroczniejszych tajemnic naszych czasów. Cała rodzina została w nim brutalnie zamordowana a morderca nigdy nie został złapany. 
Historia domu zaczyna się letnim wieczorem 1912 roku. W owym czasie dom zamieszkiwała rodzina Moore składająca się z ojca JB Moore, matki Sarah Moore oraz czwórki dzieci : Hermana - lat 11, Katherine - lat 9, Boyda - lat 7 i Paula - lat 5. 
9 czerwca 1912 roku rodzina uczestniczyła w corocznej uroczystości organizowanej przez lokalny kościół z okazji dnia dziecka. Po zakończeniu uroczystości, Katherine Moore spotkała dwie przyjaciółki : Lenę i Inę May Stillinger ( lat 12 i 8) i zaprosiła je do domu aby spędziły w nim noc. Kiedy tego samego dnia rodzina kładła się do snu, nie podejrzewała, że nie dożyją poranka. Następnego dnia, sąsiedzi zauważyli, że dom jest podejrzanie cichy a żadne z dzieci nie wychodzi, aby zająć się swoimi obowiązkami. Po wejściu do domu odkryli przerażającą prawdę. Rodzice i sześcioro dzieci zostało brutalnie zabitych podczas snu. Morderca masakrował ich głowy siekierą do momentu aż stały się całkowicie niemożliwe do zidentyfikowania. Została wezwana policja a okropne wieści szybko rozeszły się po małym miasteczku. W momencie kiedy rodzina przygotowywała się do snu, gdzieś w ukryciu czekał psychopata z toporem, po północy chodził od pokoju do pokoju i zabijał swoje ofiary. Zakrwawiona siekiera została znaleziona w pokoju gościnnym , w którym spały siostry Stillinger. Po dokonaniu zbrodni, zabójca zakrył twarze swoich ofiar kawałkami materiału - zakrył nimi również wszystkie okna i lustra znajdujące się w domu. Pozostał jeszcze przez moment na miejscu zbrodni, zrobił sobie kanapkę ( ! ) i zbiegł. Niestety sprawca pozostawił bardzo niewiele śladów co uniemożliwiło policji znalezienie go. Do dziś sprawa ta pozostaje nierozstrzygniętą zagadką. Przez kolejne lata dom w Villisca miał wielu właścicieli i lokatorów. W 1930 zamieszkiwała go młoda para. Żona po pewnym czasie zaczęła słyszeć dziwne odgłosy w nocy - ktoś poza nimi znajdował się w budynku . Pewnego razu obudziła się i zobaczyła rozmytą postać stojącą z siekierą u stóp łóżka. Kobieta popadła w histerię. W 1960 roku, dom wynajęło małżeństwo z dwiema córkami. Dziewczynki często budziły się w nocy twierdząc, że słyszą dziwne odgłosy płaczu dzieci. Innym razem znajdowały swoje ubrania zwisające z okien i luster znajdujących się w domu. Córki dzieliły się wszystkim z rodzicami ale ci nie dawali wiary ich opowieściom. Pewnego wieczoru, ich ojciec ostrzył scyzoryk kiedy w pewnym momencie, ten dziwnym trafem wbił się w ramię mężczyzny. Tej samej nocy spakowali swoje rzeczy i wyprowadzili się z przeklętego domu. W 1994 roku kolejne małżeństwo zakupiło słynny dom. Według mieszkańców miasteczka duchy ofiar i mordercy ciągle w nim pozostają. Słychać odgłosy kroków na schodach prowadzących do pokoju dzieci. Na tych samych schodach, po którym sto lat temu wchodził morderca. Widywane są również rzekomo , upiorne zjawy dwóch małych dziewczynek ubranych w białe sukienki a ludzie, którzy próbują zasnąć w budynku, wyrywani są ze snu przez zjawę mężczyzny z toporem... 

Tłumaczenie OLAdvb
 Source:http://gallivant.com/see/villisca-ax-murder-house/, http://www.scaryforkids.com/murder-house/

Scary Stories , Abandoned Places #3 / Straszne Opowieści , Opuszczone Miejsca #3

Taken in 1919, this picture is a group portrait of Sir Victor Goddard's squadron. In the back of Goddard, positioned on the top row, fourth from the left, can be seen the face of another man (shown in the zoom circle). It could be the face of Freddy Jackson, an air mechanic who had been accidentally killed by an airplane propeller two days earlier. This photograph was taken the day of his funeral, and members of the squadron easily recognized his face.

▬▬▬▬

Zdjęcie zrobione w 1919 roku przedstawia eskadrę pod dowództwem Victora Goddarda.

W tle, za Goddardem, można dostrzec twarz innego mężczyzny - żołnierze bez trudu rozpoznali w nim Freddiego Jacksona, mechanika, który zginął dwa dni wcześniej , zabity przez śmigło samolotu. Zdjęcie zostało wykonane w dniu jego pogrzebu .

 On November 19, 1995, Wem Town Hall in Shropshire, England, an old building built in 1905, was destroyed by fire. Tony O'Rahilly, a local resident, took photos of the spectacle from across the street. One of those photos shows a small, partially transparent girl standing in the doorway. Neither O'Rahilly nor any of the other onlookers or firefighters recalled seeing the girl there. Dr. Vernon Harrison, a photographic expert and former president of the Royal Photographic Society, examined both the print and the original negative, and concluded that it was genuine.

▬▬▬▬

19 listopada 1995 roku, stary budynek w Shropshire, w Anglii, został strawiony przez ogień.

Tony O'Rahilly, lokalny mieszkaniec, wykonał zdjęcia pożaru. Jedno z nich przedstawia małą, częściowo przezroczystą postać dziewczynki stojącej w drzwiach. Ani O'Rahilly, ani żaden ze strażaków czy przypadkowych gapiów nie przypomina sobie aby widział kogokolwiek tamtego dnia. Dr. Vernon Harrison, szanowany ekspert fotografii, przebadał zarówno zdjęcie jak i negatyw, stwierdzając, że jest jak najbardziej prawdziwe.

In 1959, Mrs. Mabel Chinnery was visiting the grave of her mother in a British churchyard and took a photo of her husband, who was waiting alone in the car. When the film was developed, Mrs. Chinnery recognized the image of her mother in the backseat - the woman whose grave they had visited on that day. A photo expert examined it for a British newspaper and declared the photo to be authentic.

▬▬▬▬

W 1959 roku Mabel Chinnery odwiedzała grób matki znajdujący się na brytyjskim, przykościelnym cmentarzu. Wracając zrobiła zdjęcie męża, czekającego  samotnie w samochodzie. Kiedy wywołali zdjęcia, bez trudu rozpoznali obraz kobiety na tylnym siedzeniu samochodu - była to matka Mabel Chinnery, ta sama, której grób odwiedzali tamtego dnia.

Ekspert potwierdził autentyczność tego zdjęcia. 

This picture was taken by Ralph Hardy, in 1966, a Canadian tourist who intended to photograph the "Tulip Staircase" in the Queen's House section of the National Maritime Museum in Greenwich, England. Upon development, however, the photo revealed the ghostly figure climbing the stairs, holding the railing with both hands. Many experts, including some from Kodak, could not find any evidence of tampering. Other figures have been seen on occasion in the vicinity of the staircase, and unexplained footsteps have also been heard. 

▬▬▬▬

Zdjęcie zrobione zostało w 1966 roku przez kanadyjskiego turystę Ralpha Hardiego, który zamierzał sfotografować słynne schody w Nardowym Nadmorskim Muzeum w Greenwich, w Anglii. Wywoływane zdjęcia ukazały upiorną postać trzymającą się poręczy, która wspinała się w  górę schodów.  Wielu ekspertów wykluczyło jakiekolwiek podejrzenia manipulacji zdjęciem. Dodatkowo odnotowano wiele podobnym przypadków uchwycenia tajemniczej postaci na zdjęciu, słyszano również odgłosy kroków.

Tłumaczenie OLAdvb   

Source: http://www.yourghoststories.com

 

Scary Stories ,Abandoned Places #2 / Straszne Opowieści , Opuszczone Miejsca #2

In 1988, a mysterious explosion destroyed the home of the Amos family in Heswall, England. When firemen sifted through the burnt-out shell of the house, they found a framed picture, entitled 'The Crying Boy' which was a portrait of an angelic-looking boy with a sorrowful expression and a tear rolling down his cheek. But the picture was not even singed by the blaze. Not long afterwards in Bradford, there was another blaze, and again a picture of the crying child was found intact among the smouldering ruins. 

The head of the Yorkshire Fire Brigade told the national newspapers that pictures of the weird Crying Boy were frequently found intact in the rubble of houses that had been mysteriously burnt to the ground. Journalists asked him if he thought that the picture was evil and could somehow start the fires, but the fire-chief refused to comment. 

The reports of the unlucky painting causing fires are still occasionally reported; there was a Crying Boy picture found at a gutted house in Dublin in 1998, but no one has ever found out just who the child is in the supposedly cursed painting. One well-respected researcher into occult matters, a retired schoolmaster from Devon named George Mallory, claimed that to have uncovered the truth in 1995. Mr Mallory claimed he tracked down the artist behind the controversial portrait: an old Spanish postcard artist named Franchot Seville, who lives in Madrid. Seville said the Crying boy was a little street urchin he had found wandering around Madrid in 1969. He never spoke, and had a very sorrowful look in his eyes. Seville painted the boy, and a Catholic priest said the Boy was Don Bonillo, a child who had run away after seeing his parents die in a blaze. The priest told the artist to have nothing to do with the runaway, because wherever he settled, fires of unknown origin would mysteriously break out; the villagers called him 'Diablo' because of this. Seville ignored the superstitious priest and looked after the boy. The paintings of the little sad orphan made Seville fairly rich, but one day, his studio was mysteriously burned to the ground. Seville was ruined, and he accused the little Don Bonillo of arson. The boy ran off crying, and was never seen again. Then, from all over Europe came the reports of the unlucky Crying Boy paintings causing blazes. Seville was also regarded as a jinx, and no one commissioned him to paint, or would even look at his paintings. In 1976, a car exploded into a fireball on the outskirts of Barcelona after crashing into a wall. The victim was charred beyond recognition, but part of the victim's driving licence in the glove compartment was only partly burned. The name on the licence was one 19-year-old Don Bonillo; could this have been the same Don Bonillo who had been the subject of the Crying Boy painting eight years earlier? We will probably never know, as no friends or relations ever came forward for the body. 

Source: scaryforkids.com

 

▬▬▬▬▬

W 1988 roku, tajemnicza eksplozja zniszczyła dom rodziny Amos w Heswall ( Anglia). Kiedy strażacy przeczesywali pogorzelisko, znaleźli oprawiony w ramy obraz anielsko wyglądającego chłopca z grymasem bólu na twarzy i łzą spływającą po policzku. Obraz nie był nawet w najmniejszej części naruszony przez ogień.

Niedługo po tym , w Bradford miał miejsce kolejny wielki pożar. I tym razem wśród ruin doszczętnie spalonego domu odnaleziono nienaruszony portret 'Płaczącego Chłopca'.

Szef straży pożarnej w Yorkshire udzielił wywiadu lokalnym gazetom, przyznając, że nienaruszone portrety 'Płaczącego Chłopca' znajdowane były w wielu budynkach, które w tajemniczych okolicznościach strawione zostały przez ogień.

Zapytany przez dziennikarzy o to, czy sądzi , że tajemniczy portret przyczynił się do pożarów - strażak odmówił komentarzy.

Sprawozdania prasowe ciągle donoszą o okazjonalnych pożarach spowodowanych pojawieniem się tajemniczego obrazu. Do pewnego czasu nikt nie miał najmniejszych wskazówek dotyczących postaci przedstawionej na obrazie ani osoby, która ten obraz namalowała.

Dopiero George Mallory - szanowany badacz zjawisk okultystycznych i emerytowany dyrektor szkoły w Devon , w 1995 roku potwierdził rozwiązanie zagadki. Odnalazł artystę Franchota Seville, mieszkającego obecnie w Madrycie, który twierdzi, że w 1969 roku spotkał ,na ulicach swojego miasta, wałęsającego się chłopca o smutnym spojrzeniu. Dziecko nigdy się nie odezwało. Seville namalował go a zaprzyjaźniony katolicki ksiądz rozpoznał w nim Dona Bonillo - dziecko, które uciekło z pożaru, w którym zginęli jego rodzice. Ksiądz doradził artyście by ten unikał chłopca, ponieważ gdziekolwiek się nie pojawił, po jakimś czasie miejsce to trawił ogień o tajemniczym pochodzeniu. Przez miejscowych nazywany był z tego powodu 'Diablo' ( Diabeł)

Seville zignorował ostrzeżenia duchownego, zaopiekował się chłopcem a obrazy małego sieroty przyniosły mu duży zysk. Jednak pewnego dnia jego studio spłonęło a zrujnowany artysta oskarżył Don Bonillo o podpalenie. Chłopiec uciekł z płaczem. Nikt go już więcej nie widział. Wtedy z całej Europy zaczęły spływać raporty o tajemniczym obrazie powodującym pożary. Seville uważany był od tej pory za nieszczęśliwca przynoszącego pecha, nikt nawet nie śmiał patrzeć na jego obrazy.

W 1976 roku , na obrzeżach Barcelony, po zderzeniu z murem eksplodował samochód. Zwęglone ciało było niemożliwe do rozpoznania, jednak w schowku znaleziono tylko częściowo strawione przez ogień prawo jazdy ofiary. Był to 19-letni Don Bonillo. Czy mógł być to ten sam 'Płaczący Chłopiec' ? Tego zapewne nigdy się nie dowiemy, gdyż ciało nigdy nie zostało zidentyfikowane przez krewnych lub przyjaciół.

Tłumaczenie OLAdvb